و خشم ( از چيزى ) همگان را ( در پيامد آن ) شريك مىسازد ، چنان كه ماده شتر ثمود را يك تن پى كرد و خدا همهء آنان را عذاب فرمود ، چون همگى آن كار را پسنديدند و خداى سبحان گفت : « ماده شتر را پى كردند و سرانجام پشيمان شدند » و ديرى نپاييد كه زمينشان بانگى كرد و فرو رفت چنان كه در زمين سست آهن تفت » . « 5 » معنى « انبعث » به پا خاست است ، و پى كنندهء ماده شتر از آن روى شقىترين ( اشقى ) فرد از قوم ثمود خوانده شده كه به انجام دادن كارى پرداخت كه هيچ كس جز او جرأت انجام دادن آن را نداشت ، و در حديث مأثور از امام امير المؤمنين - عليه السلام - آمده است كه پيامبر - صلى اللَّه عليه و آله - به او گفت : « آيا مىدانى كه در ميان گذشتگان شقىترين كيست ؟ گفتم : خدا و فرستاده‌اش داناترند ، گفت : پى كنندهء ماده شتر . آن گاه گفت : آيا مىدانى كه شقىترين در پسينيان كيست ؟ گفتم : خدا و رسولش داناترند ، گفت : كشندهء تو » . « 6 » از عمّار بن ياسر روايت شده است كه گفت : من و على بن ابى طالب در غزوة العسرة در نهالستانى از خرما بر زمينى خاكى خفته بوديم ، و سوگند به خدا كه كسى جز رسول اللَّه ما را با حركت دادن به وسيلهء پايش بيدار نكرد ، با آن خاك ما را آلوده ساخت ، پس گفت : « مىخواهيد از دو شقىترين مرد به شما خبر دهم ؟ » / 140 و ما گفتيم : آرى ، يا رسول اللَّه ، گفت : « أحيمر ثمود كه ماده شتر صالح را پى كرد ، و ديگرى آن كه تو را ، اى على ، بر اين جا ضربه مىزند - و دست خود را بر گوشهء سرش بالاى پيشانى نهاد - و تا اين جا از آن تر مىشود - و ريشش را به دست گرفت - » . « 7 » [ 13 ] در آن صورت كه گناه ايستادن در مقابل سلطنت حق باشد ، مرتكب آن هر چه زودتر به عذاب مىرسد ، چنان كه در قوم ثمود چنين شد ، چه ايشان از

--> ( 5 ) - نهج البلاغه ، خطبهء 201 ، ص 237 ، ترجمهء دكتر سيد جعفر شهيدى . ( 6 ) - القرطبى ، ج 20 ، ص 78 . ( 7 ) - نور الثقلين / ج 5 ، ص 587 .